Seracevedo11
82 1 20

Час  24 хвилин

Координати 46

Uploaded 28 січня 2016

Recorded січня 2016

-
-
132 m
95 m
0
0,1
0,2
0,47 km

Переглянуто 451 раз(и), завантажено 0 раз(и)

біля Salcidos, Galicia (España)

A Sangriña. 2°D. Sergio Acevedo.
дерево

Bosque mixto

Bosque mixto
дерево

Rafia

Rafia
дерево

Delfa

Delfa
дерево

Orientación norte (mofos)

Orientación norte (mofos)
дерево

Bidueiro

Bidueiro
дерево

Pradairo

Pradairo
дерево

Sanguiño

Sanguiño
дерево

Carballo

Carballo
дерево

Freixo

Freixo
дерево

Amieiro

Amieiro
дерево

Arbóreas Alóctonos

Arbóreas Alóctonos.
дерево

Sotobosque. Buxo. Acivro. Bimbio. Pereiro.

Sotobosque. Buxo. Acivro. Bimbio. Pereiro.
дерево

Faia

Faia
дерево

Árbores mediterráneos

Árbores mediterráneos
дерево

Sobreira

Sobreira
дерево

Algarroba

Algarroba
дерево

Acebuche

Acebuche
дерево

Oliveira

Oliveira
дерево

Árbores de cultivo mediterráneo. Granado. Almendoeira. Limoeiro.

Árbores de cultivo mediterráneo. Granado. Almendoeira. Limoeiro.
дерево

Matogueira. Lavanda.

Matogueira. Lavanda.

9 коментарів

  • Фото Seracevedo11

    Seracevedo11 11 лют. 2016

    Esta humilde localidade onde só habita e recibe visitas de boa xente. Un pobo mariñeiro, que destaca pola súa beleza paisaxística, cultural e histórica. Isto débese a que nela atópase o Monte Santa Trega, o mesmo que mostra o gran símbolo histórico e cultural dos os Castros Celtas ao teren unhas excavacións arqueolóxicas que presentan uns destacados petroglifos. Este lugar mesmo foi declarado nada menos como Monumento Histórico Artístico Nacional. Comentar ademais que a día de hoxe estase a facer novas excavacións polo recente descubrimento ou mellor dito atopamento de máis castros no mesmo monte. Un feito extraordinario que permite rememorar e interpretar da mellor maneira como era vida destes antepasados que vivían nesta lugar.

    Poderemos presenciar dende o alto do dito monte unha paixase na que destaca a desembocadura do Miño (nela atópase a fortaleza recoñecida como "A Ínsua", e que pola beleza deste estiario que forma a dita desembocadura do río galego máis importante que figura na bandeira da comunidade, o cal fai fronteira con España e Portugal, os alcaldes da Guarda e Caminha puxéronse en contacto para tentar facer dela un Patrimonio Cultural da UNESCO). Así tamén pódese apreciar un longo percorrido da costa galega, no que incluso se fala da posibilidade de mirar Fisterra. Nada pouco; non se pode olvidar das destacadas postas de sol, nin das praias que conforman a localidade habéndoas tanto cara o mar como para o río.

    Unha rexión que é de fácil acceso e ademais pódese disfrutar na mellor das condicións para disfrutar do deporte. Rutas de sendeirismo polo monte, ou pola costa ou tambén cara o interior. Rutas que tamén se poden realizar en bicicleta en plenas condicións de tranquilidade, xa que ademais non hai tráfico de coches apenas. Por outra banda tamén hai unha piscina municipal climatizada, con zona de relax e ximnasio para todos aqueles que a precisasen ou lles gustaría. Nesta parte do deporte o pobo guardés pode presumir de teren equipos e persoas no alto da élite a nivel nacional e mesmo en casos a nivel europeo ou mundial. Estes casos dánse no equipo feminino de balonmán, no Judo, natación, atletismo,...

    Bares e restaurantes de máxima calidade tanto no interior pobo ou mesmo na costa cunhas vistas dignas de vivir.

    Hai moitas cousas máis das que eloxiar este lugar. Uns eloxios que tan só se poden vivir en persoa. Un fermoso lugar para visitar xunto a unha rica variedade gastronómica propia do pobo, como é o mellor marisco do mundo: o marisco galego.
    GaliciaCalidade. AGuarda. Vivir aquí, é un privilexio.

  • Фото Seracevedo11

    Seracevedo11 13 лют. 2016

    Algarroba, descrita na imaxe anterior. https://gl.wikiloc.com/rutas-outdoor/a-sangrina-2degd-sergio-acevedo-12091061#wp-12091081/photo-7410103

  • Фото Seracevedo11

    Seracevedo11 14 лют. 2016

    Esta froita emprégase como alimento, para zumes, confituras, esencias, aromatizante, conservante...
    En mediciña tradicional o froito usábase como antiescorbútico. https://gl.wikiloc.com/rutas-outdoor/a-sangrina-2degd-sergio-acevedo-12091061#wp-12091084/photo-7410121

  • Фото Seracevedo11

    Seracevedo11 14 лют. 2016

    A planta florea no verán e a colla das flores para uso medicinal lévase a cabo nos meses de xullo e agosto. https://gl.wikiloc.com/rutas-outdoor/a-sangrina-2degd-sergio-acevedo-12091061#wp-12091085/photo-7410124

  • Фото Seracevedo11

    Seracevedo11 14 лют. 2016

    - Fruto: baya globosa denominada balausta, de color rojo brillante, verde amarillento, o blanquizco, rara vez violeta, cuando madura, estando coronado por el cáliz, de 5-8 cm de diámetro, lleno de semillas y cuenta con una cáscara coriácea.

    Las semillas son angulares y duras por dentro, la capa externa de la testa está cubierta por una capa delgada o pulpa jugosa, roja, rosa o blanco amarillenta, astringente, subácida o ácida.

    2. Clima para cultivar granadas:

    El clima que más conviene al granado es el clima subtropical e incluso el tropical. Los mejores frutos se obtienen en las regiones subtropicales donde el periodo de temperaturas elevadas coinciden con la época de maduración de las granadas.

    El granado exige mucha agua y frescura para sus raíces y solamente en estas condiciones es cuando da muchos frutos de buena calidad. Al mismo tiempo soporta muy bien la sequía.

    Fuera de las regiones subtropicales, el granado se adapta bien en regiones donde la temperatura no alcance los -15ºC.

    El granado es muy sensible a las heladas tardías a partir de la entrada en vegetación.

    Prefiere más bien un clima templado e incluso caluroso que los relativamente fríos.

    Debido a su retraso vegetativo y de floración, corre peligro de que las flores se vean afectadas por las heladas tardías de primavera.

    En pleno invierno resiste temperaturas inferiores a los -7ºC.

    Para florecer abundantemente, los granados deben situarse a pleno sol, así como para que fructifiquen deben estar al aire libre, ya que son los insectos los encargados de la polinización.

    Aunque prefiere los climas cálidos o templados, soporta temperaturas mínimas de hasta -12°C y máximas de 40°C.

    No obstante es sensible a las heladas de fines de otoño y principios de primavera.

    Es muy resistente a la sequía; y se considera de hecho una planta de desierto.

    El granado no es exigente en suelo. Sin embargo, da mejores resultados en suelos profundos; le conviene las tierras de aluvión.

    Los terrenos alcalinos le son favorables; incluso los excesos de humedad favorecen su desarrollo.

    El suelo ideal debe ser ligero, permeable, profundo y fresco.

    Le es indiferente la alcalinidad o acidez del suelo.

    Es tolerante a la sequía, a la salinidad, a la clorosis férrica y a caliza activa. https://gl.wikiloc.com/rutas-outdoor/a-sangrina-2degd-sergio-acevedo-12091061#wp-12091084/photo-7410113

  • Фото Seracevedo11

    Seracevedo11 14 лют. 2016

    Pódese ver que hai árbores que resisten perfectamente a un clima oceánico, aínda que tamén é certo que a ubicación deste lugar dáse un microclima más mediterráneo ou mellor dito máis cálido do normal dentro do oceánico litoral como sería. https://gl.wikiloc.com/rutas-outdoor/a-sangrina-2degd-sergio-acevedo-12091061#wp-12091079/photo-7410098

  • Фото Seracevedo11

    Seracevedo11 14 лют. 2016

    Ao fondo o compañeiro e amigo Adrián presenciando a beleza e curiosidade das pequenas piñas que da como froito o amieiro. https://gl.wikiloc.com/rutas-outdoor/a-sangrina-2degd-sergio-acevedo-12091061#wp-12091075/photo-7410086

  • Фото Seracevedo11

    Seracevedo11 14 лют. 2016

    A súa madeira é de calidade, branca, lixeira e fácil de traballar. Noutros tempos facíanse con ela zocas e utensilios de cociña pero actualmente fabrícanse táboas e contrachapados para a elaboración de mobles, parquets, portas e instrumentos musicais, de xeito que é unha das madeiras máis comercializadas en todo o mundo. Asemade a súa leña é un bo combustible e produce un excelente carbón vexetal.
    https://gl.wikiloc.com/rutas-outdoor/a-sangrina-2degd-sergio-acevedo-12091061#wp-12091067/photo-7410076

  • Фото manuaita

    manuaita 20 лют. 2016

    Si, é un pereiro ou Pyrus Communis e dá peras bravas que se recolectan no outono, pero polo seu sabor acídulo-amargo só se empregan para confeccionar marmelada. E un arbusto moi presente no sotobosque das fragas que se conforman nos ríos da área Atlántica, da Rexión Eurosiberiana. E moi habitual a súa presencia en brañas ou zonas de gándaras. A xente das aldeas acostuman a traer, no inverno, varios para o eido co fin de inxertalo. É moi bo porta-inxerto, polo que nos meses de xaneiro ou febreiro, en cuarto crecente, o inxertan con puxas de pereira formigueira (limoeira) ou das de San Xoan. Así teremos unha pereira que dure máis de 50 anos, e non uns 6, como sucede coas que compramos nos viveiros desta zona. https://gl.wikiloc.com/rutas-outdoor/a-sangrina-2degd-sergio-acevedo-12091061#wp-12091077/photo-7410093

You can or this trail